poniedziałek, 20 marca 2017

Nasz sposób na świętowanie Światowego Dnia Wróbla


Światowy Dzień Wróbla przypada 20 marca, ale nasze świętowanie rozpoczęłyśmy już tydzień temu i od tego czasu codziennie słyszę pytanie: "Mamusiu, czy dziś jest już dzień wróbla?", dlatego z wielką radością mogłam wreszcie dzisiaj pozytywnie odpowiedzieć mojej niecierpliwej córeczce.
Standardowo rozpoczęłyśmy od lektury informacji o wróblach, które wyszukałyśmy w różnych publikacjach dostępnych w bibliotece i w naszych zbiorach.


Moja pierwsza encyklopedia zwierząt, M. Kotecka, Papilon 

 Przewodnik przyrodniczy. Ptaki, A. Royston, Wydawnictwo Podsiedlik-Raniowski i spółka

Ptaki świata, C. Harrison i A. Greensmith, Wydawnictwo Wiedza i Życie 

Jak żyją ptaki, D. Burnie, Polska Oficyna Wydawnicza "BGW"

Ciekawe informacje znalazłyśmy w recenzowanej już przez nas książce-kolorowance "Ptaki Polski" z serii "Kolorowa edukacja" (recenzja tu).

Ptaki Polski, K. Jędrzejewska-Szmek i M. Kryciński, Wydawnictwo RM

Z książki "Detektyw przyrody. Miasto, park, zoo" (recenzja tu) dowiedziałyśmy się, czym się różnią wróble od mazurków. Wśród naklejek Różyczka odnalazła te przedstawiające oba gatunki ptaków i nakleiłyśmy je we właściwym miejscu.

Detektyw przyrody. Miasto, park, zoo, R. Dzwonkowski, Wydawnictwo AWM

Pozostałych informacji poszukałam w sieci i przedstawiłam je córeczce.
Dowiedziałyśmy się m.in., że:
  • Na świecie żyje 36 gatunków wróbli, zaś w naszym kraju 4.
  • W Polsce pospolite są dwa gatunki wróblowatych - wróbel zwyczajny oraz mazurek.
  • Wróble nie boją się człowieka, a ludzkie osiedla są miejscem, gdzie znajdują pożywienie i schronienie.
  • Wróble żyją w stadach, często również stadnie gniazdują.
  • Wróble często tworzą pary monogamiczne, tzn. jeden samczyk z jedną samiczką.
  • Gniazda ulokowane są w szczelinach budynków, pod dachówkami lub w odpowiednich budkach lęgowych, a także w gniazdach innych ptaków, np. bocianów.
  • Samiczka składa od 3-7 jaj w jednym lęgu, 3-5 razy w sezonie.
  • Jaja mogą mieć różne zabarwienie, najczęściej zielonkawe nakrapiane.
  • U większości gatunków, tatuś-wróbel aktywnie uczestniczy w wysiadywaniu jaj i wychowywaniu młodych.
  • Wróble żywią się nasionami i owadami. Głównym pożywieniem piskląt są owady, zaś dorosłe osobniki uwielbiają ziarna np. zbóż.
  • Wróbel zwyczajny chętnie zjada odpadki, np. okruchy chleba, które znajduje w ludzkich osiedlach.
  • Szczególnie zimą, gdy nie ma owadów, a wszelkie ziarna przykryje śnieg, pamiętajmy o dokarmianiu wróbli okruszkami pieczywa.

Znając preferencje siedliskowe wróbli odszukałyśmy te ptaszki w książce "O rety! Przyroda".



Prześledziłyśmy również poczynania wróbli podczas całego roku, wyszukując wróbli na każdej z rozkładówek "Roku w lesie".





Następnie przeszłyśmy do zabaw plastycznych.

Różyczka pokolorowała suchymi pastelami znalezioną w Internecie i wydrukowaną kolorowankę. Jej wróbel był obowiązkowo niebieski :-) Mazaje obok ptaka, to jego pokarm.


W kolejnym kroku taką samą kolorowankę wykorzystałyśmy do stwierdzenia obrazka z wykorzystaniem makaronu (pokruszone świderki razowe i makaron ze szpinakiem), kaszy jęczmiennej oraz barwionego ryżu.





Powstały ptak ubarwieniem bardziej przypominał samiczkę wróbla.

Zrobiłyśmy dwa ptaki z pasków z tylnej kartki z bloku papierów kolorowych, drucików kreatywnych oraz ruchomych oczek. Rózia dzielnie pomagała mi na etapie sklejania tułowia oraz doklejała oczka. Jednemu z wróbelków dokleiłyśmy brązowe skrzydełka, ogonek i kapelusik - to był nasz samczyk, Drugi, mniej kolorowy ptak - to samiczka, bo, podobnie jak u większości ptaków, również u wróbli samiczki są brzydsze. i gdzie tu sprawiedliwość?



Następne były nasze improwizacje na temat wróbli. Postanowiłyśmy nadać trochę kolorów tym niepozornym ptaszkom.
Dwa wróbelki powstały z wykorzystaniem dekoracyjnej tektury falistej, której kolory wybrała córeczka. Ja wycinałam elementy i zrobiłam nogi, zaś Róża przyklejała oczka oraz skrzydełka z papieru lub z niebieskich piórek.





Zrobiłyśmy także dwa różowe rozetowe wróbelki. Inspirację do zrobienia tych ptaszków znalazłam tu, ale my posunęłyśmy się krok dalej i naszym wróbelkom-dziewczynkom (jak twierdziła Rózia) dokleiłyśmy ruchome oczka, pierzaste ogonki i nóżki z drucików kreatywnych.


Zrobiłam dla Różyczki również ptaka z origami, zgodnie z tutorialem. Nasz "wróbel" był obowiązkowo niebieski i bardziej przypominał gołębia, ale córci się podobał, a to chyba najważniejsze :-)



Zgodnie z tym, co dowiedziałyśmy się wcześniej odnośnie gniazdowania wróbli, postanowiłyśmy zrobić wróble gniazdo. Wykorzystałyśmy do tego celu rafię dekoracyjną, szare piórka oraz styropianowe jasnoniebieskie nakrapiane jajeczka (takie udało mi się zdobyć w Pepco), ale wyjaśniłam córci, że jaja wróbla są częściej jasnozielone.





A oto nasza wróbla parka w gniazdku.


Gniazdo oraz jajeczka wykorzystałyśmy do zabaw matematycznych. Córeczka liczyła jaja w gnieździe i wkładała do niego wróbelka oznaczonego numerem odpowiadającym liczbie jajek.
Nieparzyste liczby napisałam na pomarańczowych ptakach, zaś parzyste na zielonych. Ustaliłyśmy, że pomarańczowe są ptasie mamusie, a zielone - wróbli tatusiowie. Ponieważ u wróbli oboje rodzice zajmują się jajami i młodymi, dlatego na gniazdku siadały zamiennie ptaki o różnych barwach.






Z papieru kolorowego, rafii i piórek stworzyłyśmy również obrazek przedstawiający gniazdo z jajami. Ja wycinałam elementy, a Różyczka przyklejała je kolejno do kartki.




Ponieważ wróble chętnie gniazdują w specjalnych budkach lęgowych, przygotowałyśmy dla nich taką budkę z tektury. Za model posłużyło mi zdjęcie takowego domku znalezione w Internecie.


Po sprawdzeniu, jak przygotowana budka wygląda w środku, Różyczka zabrała się do dekoracji domku dla wróbli z użyciem farb. Technika malowania była różna: z użyciem palców, pędzla i pieczątek. Ograniczyłyśmy się do barw natury: niebieski jak niebo, zieleń liści oraz brąz komarów drzew. Żeby ptaszkom było miło, na ścianie budki pojawiły się pieczątkowe kwiaty.






A oto końcowy efekt naszej pracy:


Budka spodobała się również naszemu kolorowemu wróbelkowi.


Na koniec pokazałam córci, jakie ślady na śniegu zostawiają wróbelki. W tym celu zrobiłam pieczątkę z ziemniaka z wzorem stopy wróbelka. Starałam się przy tym jak najlepiej odwzorować kształt i zachować wielkość - odbitka miała długość 2 cm, podobnie jak ślad wróbla. Ponieważ akurat nie miałam czasu i ochoty na sprzątanie po zabawie z farbami, dlatego do robienia odbitek wykorzystałyśmy suche pastele, które doskonale sprawdziły się w roli barwnika.




Na tym zakończyłyśmy nasze wróbelkowe zabawy plastyczne.

Świętowanie Światowego Dnia Wróbla nie obeszło się oczywiście bez lektury "O Wróbelku Elemelku". Pełne humoru, napisane rymowaną prozą opowiastki o przygodach ciekawskiego i pomysłowego ptaszka bardzo przypadła do gustu Różyczce.





Córeczka nauczyła się nawet fragmentu wierszyka o wesołym wróbelku.


Posłuchałyśmy także Bajek Grajek.


Włączyłam Róży kilka odcinków animowanego serialu z lat mojego dzieciństwa "Przygód kilka Wróbla Ćwirka".


Obejrzałyśmy również angielskie kreskówki o wróbelkach, razem śpiewałyśmy i liczyłyśmy ptaki.



Oczywiście posłuchałyśmy również śpiewu prawdziwego wróbla.



Wpis bierze udział w projekcie Mały Przyrodnik. Zachęcamy do zapoznania się z pomysłami pozostałych uczestników. 



Zdjęcie wróbla na początku wpisu zaczerpnęłyśmy ze strony internetowej://www.wiadomosci24.pl/artykul/ginaca_przyroda_wrobel_286229.html

2 komentarze:

  1. Ale macie imponująca kolekcję wróbli! I jakie piękne! a budka lęgowa cudowna, życzę aby zamieszkały w niej wróbelki:)

    OdpowiedzUsuń